Don't wanna be with out U P.13

posted on 22 Aug 2008 18:49 by tem-gfiction

 

มาต่อแล้วกับพาร์ทสาม ทำไมคอมเม้นต์มันน้อยได้ใจจัง T^T

เอาเถอะค่ะ เหอะๆ คือเรื่องนี้มันมีทั้งหมด 15 พาร์ท เหลืออีกสองพาร์ทแล้วเฟิร์สจะเอาคนที่อีกที่(?)

มาไว้ที่นี่ -*-

ช่างมันเถอะค่ะ

ไปอ่านกันโลดดดดดดด~

 

 

PART.13

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



เคย....สับสนอะไรอย่างหนักมั้ย......??


เคยรู้สึกเหมือนมีปํญหาบางอย่างคอยตามรบกวนจิตใจรึปล่าว.....??




ถ้าเคย......





ช่วยบอกทางแก้ให้เค้าทีได้มั้ย......




เพราะไอ้สองอย่างที่ว่ามา.....




จ๊ะเอ๋กับจียงเข้าอย่างจัง....!!




จังเบอเร่อซะด้วย T T




สับสน...??

แน่ล่ะ สับสน
ช่วงนี้อาการไม่ค่อยปกติ
ชักจะหงุดหงิดตัวเองอยู่เหมือนกัน
ซึงฮยอนพูดอะไรนิดหน่อยก็หน้าแดง
ความจียงคงประสาทเข้าไปทุกที = =






ปัญหารบกวนจิตใจ.....??

ใช่สิ อันนี้แหล่ะหนัก..!

รบกวนมากด้วย T T


ซึงฮยอนกำลังอาบน้ำอยู่.....
ตอนนี้เลยเหลือแค่ควอนจียงที่อยู่ข้างนอก.....ในห้องนอน....



.....คนเดียว....




คนเดียวอีกแล้ว~!!
แล้วพอจียงอยู่คนเดียว......

มันก็....



มันก็.....



เง้ออออออออออออออ~




หัวสมองสรรหาเรื่องมาคิดได้ไม่หยุด หน้ากลัวไมเกรนจะรับประทานเอา....-*-
จนสุดท้าย
มันก็ไม่พ้นเรื่องวันนี้จนได้...


ยิ่งคิด.....หน้ายิ่งร้อนตงิดๆ เอาอีกแล้วไงกู...= =



ควอนจียงเครียด เครียดจริงๆนะ

อาจเพราะตอนนั้นมันไม่ได้สติ (มันหลุด -*-)
จียงเลยไม่ทันคิด....


วันนี้ซึงฮยอนกอดเค้าไปสามรอบ T T

หอมแก้มอีกไม่รูเท่าไหร่ T^T

แล้วก็......จูบ..... TOT



แถมแต่ะละที่..... TTOTT

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

นั่นแหละปัญหารบกวนจิตใจของจียง~!




ฮือ แมร่ม~!! อะไรวะ กูเผลอแป๊ปเดียว ไอ้ลิงบ้าทำอะไรไปมั่งเนี๊ย!
คิดไปคิดมาชักเริ่มหวั่นสวัสดิภาพของตัวเอง = =
พึ่งจะระลึกได้...


ควอนจียงและชเวซึงฮยอนนอนห้องเดียวกัน~!!



ตาย ~!

ตาย ~!!

ตาย ~!!!

ควอนจียงอยากตายยยย~ แอ่ก!! ( _ _ )
.
.
.
.
.
.
“ยง” เสียงทุ้มคุ้นหูที่อยู่ๆก็ดังมาจากด้านหลังเล่นเอาคนที่นั่งฟุ้งซ่านอยู่บนเตียงคนเดียว อย่างจียงสดุ้งเฮือก

ยิ่งเสียงฝีเท้าที่มันเริ่มใกล้เข้ามาเรื่อยๆยิ่งทำคนตัวเล็กเสียวสันหลังตงิดๆ (-*-)



อย่านะ....

อย่านะเว้ยซึงฮยอน ...

อย่าเข้ามานะเมิง...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
กูกลัวเมิงนะ... T^T



ก้มหน้างุดๆ อยู่กะหมอนใบเป้ง ไม่แม้แต่จะส่งเสียงตอบรับใดๆกับเสียงเรียกเมื่อกี๊ จนรู้สึกว่าเสียงฝีเท้ามันเงียบลงไปเฉยๆนั่นแหล่ะ ถึงได้ยอมขยับตัว...
ทำท่าจะหันไปมอง ก่อนจะต้องชงัก เมื่อรู้สึกว่าเตียงมัน....

ยวบ~!! O_O


ตายห่า...!
จะขึ้นมาทำม๊าย~
บอกแล้วใช่มั้ยว่ากูกลังเมิงน่ะ T T


ตกใจอยู่หรอกที่รู้ว่าซึงฮยอนมันย่อง(?) ขึ้นมายนเตียง
แต่ใอ้ที่ตกใจกว่าก็ไอ้มือคู่เดิม ที่มันเริ่มเลื้อยนี่สิ~!!



“ฮ...เฮ้ย~!!!!!!” เสียงเล็กร้องลั่น เมื่อโดนนั่งซ้อนหลังแถมมืออีกฝ่ายยังโอบเอวไว้แน่นอีก ไอ้ลิงบ้านี่มันจะเล่นอะไรอีกวะเนี๊ย~!!


“ตกใจอะไร....วันนี้ก็กอดไปตั้งหลายที”

= = พูดงี้เอาหมอนมาฟัดกันให้ตายดีกว่าไอ้ลิงหล่อ
บอกให้คิดก่อนพูดฟังกูบ้งมั้ย...??

คือ...ที่เมิงพูดมาอ่ะ กูรู้แล้ว กุนั่งนับอยู่มื่อกี๊ จริงๆนะ กูกระจ่างแล้ว = =
แต่ไอ้ที่ตกใจเนี่ย
จะเอาเหตุผลจริงๆป่ะล่ะ



คือ.....

กูกลัวเมิงไง อาจจะงงว่าทำไมถึงย้ำหลายรอบ แต่....
ควอนจียงกลัวชเวซึงฮยอน จริงๆนะ


เก๊าะ.....เก๊าะ อิตอนที่มันกอดก่อนหน้านี่น่ะ ตอนกลางวันนี่
อีกอย่าง....คนมันเยอะอยู่นะ ตอนนั้น...ซึงฮยอนจะกล้าทำอะไร ใช่มั้ย...? ใช่รึเปล่า....= = ??


แต่นี่...!!!


สองทุ่มกว่า อพาร์ทเม้นต์ ห้องนอน.....บนเตียง~!!!!
โฮกกกกกกกกกกกกกก ถึงได้มานั่งระแวงมันอยู่นี่ไง


ไอ้ลิงนี่ก็...


จะเอาหน้าวางบนไหล่เค้าทำไมง่ะ

กูจั๊กจี้อ่ะ T T

 “ท....ทำอะไรวะ....ปล่อยเด๊ะ~!! ขนลุกนะว้อย~” เริ่มสดีดสดิ้ง (-*-)


ควอนจียงคงไม่รู้...
ว่าไอ้อาการแบบนี้แหล่ะ
มันกระตุกต่อม ‘ช่างแกล้ง’ ในตัวซึงฮยอนเข้าเต็มๆ
มุมปากของร่างสูงกระตุกขึ้นเล็กๆ....



“ชู่วว์.....เงียบๆสิ” ซึงฮยอนพ่นลมลอดไรฟันเบาๆ บอกให้อีกผ่ายเงียบโดยการกระซิบเบาๆที่ข้างหู คนฟังถึงกับผงะ เล่นไม่นี้มีรึจะไม่เงียบ นิ่งเลยสิงานนี้....


หึ....แต่ก็ไม่นานหรอก ควอนจียงความอดทนไม่สูง
อันนี้ใครก็รู้...กันคนที่นอนห้องเดียวกันมาเกือบสี่ปี ไม่รู้....ก็บ้าแล้ว


แล้วก็อย่างที่คิด เงียบไม่ถึงสามนาทีดี จียงก็ต้องเปิดปาก....


“นาย....อาบน้ำ.....เสร็จแล้ว...??” เสียงเล็กเอ่ยคำถามเบาๆ เป้นคำถามที่ทำเอาคนถูกถามยิ้มกว้างกว่าเก่าโดนไม่ได้กลัวจะถูกเห็น...



“หึ....ยังหรอก...ยง....อย่าหันมานะ ชั้น....ยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลย....”



“O..O”




(ล่อแหลม...- -)



จบคำบอกเล่า คงไม่ต้องถามว่าอีคนฟังหน้าแดงเถือกไปขนาดไหน ลามไปจนหูคอ แดงมันจนจะระเบิดแล้วครับ~!! นี่ถ้าไม่ติดมือกาวของคนที่นั่งซ้อนหลังอยู่ จียงคงได้กลิ้งตกเตียง เอาหน้าโหม่งพื้นแหงๆ




ไอ้ลิง...ไม่ได้ใส่เสื้อผ้า...
ไม่ได้ใส้เสื้อผ้า...~ -..-
เอ่อ.....นี่เค้าคิดอะไรอยู่


เฮ้ย~!! ไม่ใช่แ