Don't wanna be with out U P.13

posted on 22 Aug 2008 18:49 by tem-gfiction

 

มาต่อแล้วกับพาร์ทสาม ทำไมคอมเม้นต์มันน้อยได้ใจจัง T^T

เอาเถอะค่ะ เหอะๆ คือเรื่องนี้มันมีทั้งหมด 15 พาร์ท เหลืออีกสองพาร์ทแล้วเฟิร์สจะเอาคนที่อีกที่(?)

มาไว้ที่นี่ -*-

ช่างมันเถอะค่ะ

ไปอ่านกันโลดดดดดดด~

 

 

PART.13

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



เคย....สับสนอะไรอย่างหนักมั้ย......??


เคยรู้สึกเหมือนมีปํญหาบางอย่างคอยตามรบกวนจิตใจรึปล่าว.....??




ถ้าเคย......





ช่วยบอกทางแก้ให้เค้าทีได้มั้ย......




เพราะไอ้สองอย่างที่ว่ามา.....




จ๊ะเอ๋กับจียงเข้าอย่างจัง....!!




จังเบอเร่อซะด้วย T T




สับสน...??

แน่ล่ะ สับสน
ช่วงนี้อาการไม่ค่อยปกติ
ชักจะหงุดหงิดตัวเองอยู่เหมือนกัน
ซึงฮยอนพูดอะไรนิดหน่อยก็หน้าแดง
ความจียงคงประสาทเข้าไปทุกที = =






ปัญหารบกวนจิตใจ.....??

ใช่สิ อันนี้แหล่ะหนัก..!

รบกวนมากด้วย T T


ซึงฮยอนกำลังอาบน้ำอยู่.....
ตอนนี้เลยเหลือแค่ควอนจียงที่อยู่ข้างนอก.....ในห้องนอน....



.....คนเดียว....




คนเดียวอีกแล้ว~!!
แล้วพอจียงอยู่คนเดียว......

มันก็....



มันก็.....



เง้ออออออออออออออ~




หัวสมองสรรหาเรื่องมาคิดได้ไม่หยุด หน้ากลัวไมเกรนจะรับประทานเอา....-*-
จนสุดท้าย
มันก็ไม่พ้นเรื่องวันนี้จนได้...


ยิ่งคิด.....หน้ายิ่งร้อนตงิดๆ เอาอีกแล้วไงกู...= =



ควอนจียงเครียด เครียดจริงๆนะ

อาจเพราะตอนนั้นมันไม่ได้สติ (มันหลุด -*-)
จียงเลยไม่ทันคิด....


วันนี้ซึงฮยอนกอดเค้าไปสามรอบ T T

หอมแก้มอีกไม่รูเท่าไหร่ T^T

แล้วก็......จูบ..... TOT



แถมแต่ะละที่..... TTOTT

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

นั่นแหละปัญหารบกวนจิตใจของจียง~!




ฮือ แมร่ม~!! อะไรวะ กูเผลอแป๊ปเดียว ไอ้ลิงบ้าทำอะไรไปมั่งเนี๊ย!
คิดไปคิดมาชักเริ่มหวั่นสวัสดิภาพของตัวเอง = =
พึ่งจะระลึกได้...


ควอนจียงและชเวซึงฮยอนนอนห้องเดียวกัน~!!



ตาย ~!

ตาย ~!!

ตาย ~!!!

ควอนจียงอยากตายยยย~ แอ่ก!! ( _ _ )
.
.
.
.
.
.
“ยง” เสียงทุ้มคุ้นหูที่อยู่ๆก็ดังมาจากด้านหลังเล่นเอาคนที่นั่งฟุ้งซ่านอยู่บนเตียงคนเดียว อย่างจียงสดุ้งเฮือก

ยิ่งเสียงฝีเท้าที่มันเริ่มใกล้เข้ามาเรื่อยๆยิ่งทำคนตัวเล็กเสียวสันหลังตงิดๆ (-*-)



อย่านะ....

อย่านะเว้ยซึงฮยอน ...

อย่าเข้ามานะเมิง...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
กูกลัวเมิงนะ... T^T



ก้มหน้างุดๆ อยู่กะหมอนใบเป้ง ไม่แม้แต่จะส่งเสียงตอบรับใดๆกับเสียงเรียกเมื่อกี๊ จนรู้สึกว่าเสียงฝีเท้ามันเงียบลงไปเฉยๆนั่นแหล่ะ ถึงได้ยอมขยับตัว...
ทำท่าจะหันไปมอง ก่อนจะต้องชงัก เมื่อรู้สึกว่าเตียงมัน....

ยวบ~!! O_O


ตายห่า...!
จะขึ้นมาทำม๊าย~
บอกแล้วใช่มั้ยว่ากูกลังเมิงน่ะ T T


ตกใจอยู่หรอกที่รู้ว่าซึงฮยอนมันย่อง(?) ขึ้นมายนเตียง
แต่ใอ้ที่ตกใจกว่าก็ไอ้มือคู่เดิม ที่มันเริ่มเลื้อยนี่สิ~!!



“ฮ...เฮ้ย~!!!!!!” เสียงเล็กร้องลั่น เมื่อโดนนั่งซ้อนหลังแถมมืออีกฝ่ายยังโอบเอวไว้แน่นอีก ไอ้ลิงบ้านี่มันจะเล่นอะไรอีกวะเนี๊ย~!!


“ตกใจอะไร....วันนี้ก็กอดไปตั้งหลายที”

= = พูดงี้เอาหมอนมาฟัดกันให้ตายดีกว่าไอ้ลิงหล่อ
บอกให้คิดก่อนพูดฟังกูบ้งมั้ย...??

คือ...ที่เมิงพูดมาอ่ะ กูรู้แล้ว กุนั่งนับอยู่มื่อกี๊ จริงๆนะ กูกระจ่างแล้ว = =
แต่ไอ้ที่ตกใจเนี่ย
จะเอาเหตุผลจริงๆป่ะล่ะ



คือ.....

กูกลัวเมิงไง อาจจะงงว่าทำไมถึงย้ำหลายรอบ แต่....
ควอนจียงกลัวชเวซึงฮยอน จริงๆนะ


เก๊าะ.....เก๊าะ อิตอนที่มันกอดก่อนหน้านี่น่ะ ตอนกลางวันนี่
อีกอย่าง....คนมันเยอะอยู่นะ ตอนนั้น...ซึงฮยอนจะกล้าทำอะไร ใช่มั้ย...? ใช่รึเปล่า....= = ??


แต่นี่...!!!


สองทุ่มกว่า อพาร์ทเม้นต์ ห้องนอน.....บนเตียง~!!!!
โฮกกกกกกกกกกกกกก ถึงได้มานั่งระแวงมันอยู่นี่ไง


ไอ้ลิงนี่ก็...


จะเอาหน้าวางบนไหล่เค้าทำไมง่ะ

กูจั๊กจี้อ่ะ T T

 “ท....ทำอะไรวะ....ปล่อยเด๊ะ~!! ขนลุกนะว้อย~” เริ่มสดีดสดิ้ง (-*-)


ควอนจียงคงไม่รู้...
ว่าไอ้อาการแบบนี้แหล่ะ
มันกระตุกต่อม ‘ช่างแกล้ง’ ในตัวซึงฮยอนเข้าเต็มๆ
มุมปากของร่างสูงกระตุกขึ้นเล็กๆ....



“ชู่วว์.....เงียบๆสิ” ซึงฮยอนพ่นลมลอดไรฟันเบาๆ บอกให้อีกผ่ายเงียบโดยการกระซิบเบาๆที่ข้างหู คนฟังถึงกับผงะ เล่นไม่นี้มีรึจะไม่เงียบ นิ่งเลยสิงานนี้....


หึ....แต่ก็ไม่นานหรอก ควอนจียงความอดทนไม่สูง
อันนี้ใครก็รู้...กันคนที่นอนห้องเดียวกันมาเกือบสี่ปี ไม่รู้....ก็บ้าแล้ว


แล้วก็อย่างที่คิด เงียบไม่ถึงสามนาทีดี จียงก็ต้องเปิดปาก....


“นาย....อาบน้ำ.....เสร็จแล้ว...??” เสียงเล็กเอ่ยคำถามเบาๆ เป้นคำถามที่ทำเอาคนถูกถามยิ้มกว้างกว่าเก่าโดนไม่ได้กลัวจะถูกเห็น...



“หึ....ยังหรอก...ยง....อย่าหันมานะ ชั้น....ยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลย....”



“O..O”




(ล่อแหลม...- -)



จบคำบอกเล่า คงไม่ต้องถามว่าอีคนฟังหน้าแดงเถือกไปขนาดไหน ลามไปจนหูคอ แดงมันจนจะระเบิดแล้วครับ~!! นี่ถ้าไม่ติดมือกาวของคนที่นั่งซ้อนหลังอยู่ จียงคงได้กลิ้งตกเตียง เอาหน้าโหม่งพื้นแหงๆ




ไอ้ลิง...ไม่ได้ใส่เสื้อผ้า...
ไม่ได้ใส้เสื้อผ้า...~ -..-
เอ่อ.....นี่เค้าคิดอะไรอยู่


เฮ้ย~!! ไม่ใช่แล้ว

ซึงฮยอนไม่ใส่เสื้อผ้า~!!
จริงรึ…?!?!




ม...ไม่ใส่เสื้อผ้า…
ต....แต่กอดกูแบบนี้
กอด...ไม่ใส่เสื้อผ้า...




นี่มัน.....เกินไปแล้ว
โฮกกกกกกกกกกก
เมิงอย่าให้กูนึกสภาพเมิงนะ จินตนาการจียงยิ่งล้ำเลิศประเสริฐศรีอยู่ -*-


เมิงยิ่งหล่อ เล่นแบบนี้จะให้กูปล้ำเมิงรึไง T T



ถึงประโยคแรกซึงฮยอนจะว่า อย่าหันมาก็เถอะ...
แต่ไอ้ประโยคหลังที่ว่า ‘ชั้นไม่ได้ใส่เสื้อผ้า’ ดูจะทำให้อีประโยคแรกไร้ความหมายได้ไม่ยากเลย....
ที่คิดไว้ว่าไม่อยากจะอินเมจภาพในหัวก็...

ใช่~!!

ไม่คิดหรอก ไม่สิ ไม่ต้องคิดต่างหาก เพราะภาพชายที่ชื่อชเวซึงฮยอนมันกำลังสะท้อนเข้าเต็มสองเบ้าตา!
เห็นแว๊บแรกเท่านั้นแหล่ะ ร่างบางถึงกับเหวอ...


โอ้ววววววววววววววววววว~
กางเกงนอนขายาว เสื้อยืดสีฟ้า ทับอีกชั้นกันเสื้อกันหนาวมีฮูดบางๆ = =


ลิงเอี้ย~!! -*-


ไหนว่าไม่ได้ใส่เสื้อผ้าไง.....วะ....??



“หึๆ....ก็บอกยู่ว่าอย่าหัน....นี่....อยากเห็นชั้นโป๊รึไง” พูดกลั้วหัวเราะเล็กแถมยังโปรยยิ้มกวนอวัยวะเบื้องล่างจนจียงเห็นแล้วอยากจะยกเท้าประทับรอยแม่งกลางกระบาล

ดีใจ.....ที่ระงับตัวเองทัน = =


“...ไอ้บ้า~!!” แหวใส่คนตัวสูงก่อนมือเล็กจะฉวยหมอนฟาดเข้าที่ไหล่กว้างเต็มแรง แต่นอกจากซึงฮยอนจะไม่เจ็บแล้ว ควอนจียงยังถูกคว้าตัวเข้าไปกอด...อีกแล้ว T T ฮืออออ~


“ปล่อย (กู) นะ T^T” เสียงเล็กร้องอู้อี้
ปล่อยหรอ....วันนี้เค้าพูดคำนี้มาตั้งกี่รอบแล้ววะ


เห็นยอมหน่อยไม่ได้เลย แม่ง~


“ยง...วันนี้ขอนอนด้วยนะ”
.
.
.
.
.
“ผลั่ก~….! ตุบ~”
.
.
.
.
.
“ถีบ.....ทำไม - -”


“ก...ก็...โว้ย~~!! อะไรของนายวะ ร...เรื่องอะไรจะมานอนกับชั้นเล่า~!” ร้องโวยวายลั่นห้อง แต่กลับเรียกรอยยิ้มกว้างของคนที่พึ่งโดนถีบตกเตียงได้ซะอย่างนั้น เห็นแล้วก็หมันไส้ มันจะมีใครทำแบบนี้ได้บ้าง ไอ้โดนถีบแล้วยังจะมีหน้ามายิ้มเนี่ย จะมีใครทำอย่างชเวซึงฮยอนได้บ้าง~ = =



“จียง” ส่งเสียงเรียกคนตัวเล็กด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่ถูกทำให้ดูจริงจังขึ้นมา ในขณะที่เจ้าตัวกำลังคลานกลับมาที่เตียงเดิม...


“ชั้น....ชั้นมีอะไรจะบอก…”




+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++




“ห๊า~!!!!!!! =[]=;;;;”



“พ...พี่ฮยอนซึง...จะตะโกนทำไมฮะ -///-”


“นาย... ซึงรี ...ม..เมื่อกี๊ ว่าไงนะ นาย....นี่....พูดจริง....จริงๆหรอ” คนอายุมากกว่าเอ่ยถามตาโต
โอ้วพระเจ้า พระเจ้า~!! สาบานให้ไอ้ท๊อปโดนถีบเลยเหอะ เกิดมาไม่เคยตกใจอะไรเท่านี้!


เห็นอาการของรุ่นพี่ และคำถามที่หลุดออกมาทำเอารุ่นน้องหน้าแดงเป็นลูกตำลึง นั่นยิ่งทำคนมองยิ่งอึ้ง...
เอาแล้วไงหน้าแดงด้วยนั่น
แล้วนี่...
เอ่อ....
เค้าจะดีใจหรือเสียใจดีวะ = =



.
.
.
.
.
.

ซึงรีกลับไปแล้วหลังจากคุยอะไรกันอีกนิดหน่อย เอ่อ....น่าจะนิดล่ะนะ -*-


รู้หมดแล้ว ฮยอนซึงรู้หมดแล้ว
ซึงรีชอบจียง
ใช่เด็กนั่นชอบ แล้วก็ยังคงชอบอยู่นั่นแหล่ะ


แต่ไม่ได้ชอบแบบนั้น...แบบที่ท๊อปก็ชอบจียง
ซึงรีชอบจียง ในแบบ.....
แบบที่แดซองชอบ(?) ยองเบ
ซึงรีให้จียงในฐานะพี่ชาย ใช่~ พี่ชาย และ......Idol


Idol~!!!!


ซึงรีอยากจะน่ารัก ให้ได้แบบจียง~!! O.o


ไม่รู้เค้าคิดมากไปเองรึเปล่า....คราวนี้แหล่ะที่ฮยอนซึงนึกเป้นห่วงน้องเล็กขึ้นมาจริงๆ......บางที

น้อง.....
อาจจะกำลัง.....
เลือกเดินทางผิดก็เป็นได้....= =;;


อยากจะถามจริงๆ...
คิดยังไงจะไปเหมือนจียงมันวะ...
รายนั้นยิ่ง.........เอ่อ.......นั่นแหล่ะ......รู้กันใช่มั้ย.....โอเค จบๆ - -


เอาเป็นว่ามันเป้นเหตุผลที่เมื่อวานี้น้องมันพูดว่า ‘ผมอายจัง’ หลังจากที่บอกว่ามันชอบจียง ให้คนฟังอย่างฮยอนซึงเก็บมาปวดหัวเล่นหนึ่งวันเต็มๆ ละกัน...

ซึงรี....
น้องจะรู้มั้ย เพราะน้องเนี่ยแหล่ะ มันเลยเกิดเหตุวุ่นวาย....
และก็เพราะน้องอีกแหละ....
ฮยอนซึงเลยคิดอะไรดีๆออก....

ซึงรีชอบจียงแบบไหน อันนี้เค้ารู้ ซึงรีรู้ แต่คนอื่น....ไม่รู้นี่หว่า โดยเฉพาะไอ้คุณท๊อป....เพื่อนรักนรก(?) ของจางฮยอนซึง.....หึหึหึ~


ไอ้ท๊อปขี้หึงขนาดไหน อันนี้เค้าก้รู้ อย่างที่เคยบอกไว้ว่าอีตอนเด็กมันทำอะไรไว้บ้าง ผู้หญิงยันรุ่นพี่ที่แกล้งจียง จะตายมิตายแหล่เพราะมันเนี่ยแหล่ะ แถมวันนี้ยังต่อยคุณแทบินนั่นอีก หึ....คิดว่าเค้าไม่เห็นรึ ก็เป็นคนไล่มันออกมาหาจียงเองนี่

ตอนแรกกะจะไม่ตามไปดูหรอก แต่คิดอีกที นึกถึงตอนที่มันบอกรักกับนิ้วโป้งเท้าแล้ว......บอกตรงๆ
กูอนาถใจ = =
ไม่ตามไม่ไหวอ่ะว่ะ


แล้วก็คิดถูกจริงๆ ที่ตามมา ช็อดเด็ดพอดีเลย นั่น เลือดออกด้วยนี่หว่า~


อยอนซึงรู้จักแทบิน....??
จะว่างั้นก็ได้มั้ง ก็พึ่งจะรู้จักวันนี้เนี่ยแหล่ะ....
.
.
.
.
“โทษฮะ/โทษที” สองเสียงเอ่ยพร้อมกัน ฮยอนซึงก้มหัวให้อีกฝ่ายเล็กน้อย หลังจากที่เดินชนกันในตอนที่เดินสวนกันเมื่อกี๊ พึ่งสังเกตเห็นว่าร่างสูงใหญ่ตรงหน้าทำของตก แต่เจ้าตัวเก็บขึ้นมาเองก่อนแล้ว ที่จริงก็ไม่ได้สนใจ อยอนซึงกำลังรีบ ‘ไอ้ท๊อปมันจะเรียกกูไปห้องดนตรีทำไมวะ...??’ แต่สายตามันดันเหลือบไปเห็นพอดี ตาเรียวเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย


“รูปนั่น.....คนในรูป”



“รู้จัก....หรอ….?”

ทำไมจะไม่ รู้จักดีอยู่ซะด้วยแหล่ะ แต่ใครจะคิดว่ามันมีหลักฐานยืนยันขนาดนี้กัน....??
.
.
.
คิดได้ถึงเรื่องเมื่อกลางวัน มือเรียวก็เข้าไปคลำในกระเป๋ากางเกงนักเรียน หา ‘รูปใบนั้น’ ที่ถูกส่งต่อมา แน่นอนว่ามันถูกฝากไปให้คนในรูปนั้นแหล่ะ...


มือคลำในกระเป่ากางเกง.....กระเป๋าเสื้อ...กระเป่านักเรียน.....

................................

O_O


ไม่มี...~!!


ชิท~!!! ว่าแล้วว่าลืมอะไรไป...
แมร่มเอ๊ย!! ห้องดนตรี!!



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++




“....................................”

“...................................”



............เงียบ..............



ไม่มีคำพูดใด.....เพราะไม่รู้จะสรรหาอะไรมาพูด....
ต่างฝ่ายต่างจ้องหน้ากัน.....
แต่แววตา....คนละแบบ = =



สายตาจับผิดถูกคนเป็นน้อง บรรจุกล่อง เขียนที่อยู่ ติดแสตมป์ ปั๊มตรา จ่าหน้าซองถึงคนเป็นรุ่นพี่ เรียบร้อย.....



ด้วยเหตุผลที่ว่า....


“เมื่อวานไม่ซื้อขนมให้ผม ยาพี่จียงก็ไม่ได้ออกให้ แต่วันนี้’ไมพี่ต้องเลี้ยงขนมซึงรี~!”


ในขณะที่ยองเบได้แต่มองน้องกลับนิ่งๆ เงียบไปร่วมนาที....


“ก็....ก็น้องมันพูดมาก”


“ไม่จริงอ่ะพี่ ทีผมพูดมากพี่จะเตะเอาอย่างเดียว - -”


“เอ๊า~”


“อ่ะแน่ะ....แล้วพอซึงรีแตะตัวพี่จะสปาร์คทำไม” ยิ่งถามแดซองยิ่งทำหน้าและน้ำเสียงประมาณว่าตนเป็นตำรวจสอบสวนคดีก่อการร้ายข้ามชาติ~!! โดยผู้ต้องสงสัยคือ ดงยองเบ!



แต่ใครจะรู้ ไอ้ที่ทำอยู่เนี่ย ตอนแรกมันฟลุ๊คชัดๆ!

‘พี่ยองเบชอบซึงรี’ คือ....แดซองแค่กะจะแถไปเฉยๆหรอก ใครจะรู้ว่ามันดันจี้ตรงจุดเข้าพอดีขนาดนี้


“..........................” ยองเบได้แต่นั่งเงียบ เห็นแล้วคนเป็นน้องยิ่งได้ใจ


“อ่ะโหยยยย~ พี่อย่างเงียบดิ แบบนี้เค้าเรียกยอมรับนะพี่” ไม่พูดเปล่าแดซองยังยักคิ้วล้อเลียนพี่ชายไปหนึ่งที คราวนี้คนเป็นพี่ถึงกับทำตัวไม่ถูก...


“อะไร...ชั้น....ชั้น........ไม่ๆ แดซองอย่างเปลี่ยนเรื่อง เมื่อกี๊เครียดอะไรวะ”



“หึ๊~~~ อะไร๊ อะไรครับ พี่นั่นแหล่ะเปลี่ยนเรื่อง”
นั่น....ต่างคนต่างแถ สนุกแดสิงานนี้



ยองเบได้แต่อึกอัก...



“เฮ้ย~ แดซองกลับได้แล้ว ชั้นง่วงแล้วว่ะ” คิดอะไรไม่ออก ไล่มันกลับซะเลย เออ กลับๆไปซะที อยู่ด้วยแล้วกูเครียดว่ะ แม่ง~

พูดจบร่างหนาก้เคลื่อนตัวไปดันหลังรุ่นน้องตัวดีให้ไปที่ประตูบ้าน แดซองไม่วายจะหันมาเถียง


“อะไรพี่ นี่มันพึงจะกี่โมง”



“ไม่รู้ว้อยยยยยยย~ คนจะนอน~!!” พูดไปก็พยายามแงะมือแดซองออกจากประตูไป ก่อนจะปิดประตูส่งดังลั่น...


แฮ่ก....เหนื่อย = =


แดซองส่งเสียงอยู่หน้าประตูซักพัก...แต่ไม่นานก็เงียบไป...ยอมตัดใจเดินไปที่รั้วบ้านยองเบโดยดี....

ก่อนจะ....



“พี่ฮะ~~~! ให้ผมช้วยมั๊ย~~~!!!!” ตะโกนล้อส่งท้าย จนพี่ชายต้องเปิดประตูผลัวะ!
.
.
.
.
.

ฟ้าว~~ เฮ้ย~! ตุบ~


อีโก้มรณะ...- -;;



TBC

อาจจะพูดบ่อยแล้ว แต่ใครชอบก็บอกๆกันมามั่งเน้อ

จะได้รู้ว่าคิดไม่ผิดที่สะเออะเอามาลงไว้ที่นี่น้า~



 

edit @ 1 Oct 2008 14:27:07 by +::KimJi::+

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????   ??????????????????
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????

Tweet

เข้ามาเจอแว้แรกแรกก็โดนเรยนะเนี่ยชอบพวกนี้มากเรยลงต่อไปน้าแล้วจะมาอ่านสนุกมากๆเรยจ้า

#1 By miyavi (125.26.241.136) on 2008-08-23 08:04

พึ่งจะมาเจอฟิคเรื่องนี้ ...
อ่านแล้วแบบว่า
" อ๊ากกกก อิจี แกเคะได้ใจจิงๆ อิเทมป์ แกน่ารักเกินไปแล้วรู้ตัวมั๊ย >//< "
อะไรประมาณนั้นเลยอ่ะ 555+
แล้วก็พึ่งจะมารู้ว่า คนแต่งไม่ค่อยมีกำลังใจเลย
เพราะเม้นน้อยเหลือหลาย ...
อย่าพึ่งน้อยใจนะค๊า คนแต่ง
เรายังเป็นอีกคนนึงที่รออ่านฟิคเรื่องนี้อยู่น้า
อัพ ๆๆๆ
เราเป็นกำลังใจให้นะ สู้ๆ
เธอคิดไม่ผิดหรอกที่เอาเรื่องนี้มาลงที่นี่อ่ะ
เพราะ ... มันได้ใจเราไปแล้วเต็มๆ !!! =.,=

#2 By C i G a R ~ !! z (222.123.23.129) on 2008-08-23 12:49

เด๋วมาเม้นให้นะ
เรียนก่อน
อาจารย์ว่า

#3 By (122.154.3.252) on 2008-08-28 10:20

ชอบมากๆเรยเรื่องนี้อ่ะ

#4 By Peepi (125.26.119.126) on 2008-10-02 00:13

แบบว่า.. อิเห็ด มันน่ารัก อ่ะ..
จะน่า รักไปไหน วะ

#5 By VIPZ (202.91.18.204) on 2008-10-03 08:26

แด ช่วยแทมันเร็วๆเลย

อ๊ากกก กก แอบ(?)ดีใจ
ซึงริไม่ได้ชอยจีแบบที่เทมป์ชอบ
หุหุ ลั๊ล ล๊า 55


แทแกชอบวึงริ ๆๆ ๆๆ ป่วหหู ๆๆ ฟู่ๆๆ ๆๆ
55 ยังไม่เลิก

จี ยอมๆเทมป์ไปเหอะ 55
เทมปืมันออกจะหล่อนะเว้ย
แกก้ น่ารัก น่ารักด
--* 55 obfo7'


หุหุ อารมณ์ดี^^

#6 By yuyee (125.26.79.157) on 2008-10-06 00:34

อิจฉาเทมป์จริงๆโว้ย

ถ้าแกทำจีเจ็บ ชั้นไม่ให้อภัยแกหรอ surprised smile surprised smile

#7 By chompoo112 on 2008-10-07 22:53

ชอบมากๆเรยค๊า

เนื้อเรื่องน่ารักมากๆเรย ^^

#8 By Niizchanan (125.25.78.23) on 2008-10-16 14:40

คิดไม่ผิดหรอกน้าที่เอามาลง *_* ยองเบสู้ๆ น้องแดพี่เค้าชอบก็จัดให้เค้าหน่อยละกัน คู่จีกะเทมป์นี่ไงๆจีก็ต้องเส็ดไอ้ลิงอยู่ดี...ว่าแต่ว่าน้องแดของนู๋จะได้คู่กะเขามั๊ยนี่

#9 By yummy-ferny on 2008-10-23 11:18

ก๊ากกกกกกกกก
ให้ได้อย่างงี้สิค้า
น้องจี สดีดสดิ้งมากกกค่ะ
5555+





ไอ่ปู่เทมก็แกล้งเด็ก 5555






* อ่านหลายรอบเเล้วไม่ได้เม้นสะที วันนี้มาเม้นให้เดียวคนแต่งจะน้อยใจ 555
ไม่เป็นไรน่า ตั้งใจแต่งต่อนะค่ะ

#10 By sixty-barz on 2008-11-18 02:43

แดคงปลอดภัยนะ

#11 By wini_84 (117.47.49.88) on 2008-11-30 15:23

น่าร๊ากกกกกกก

#12 By v.i.p. on 2009-02-05 17:19

แบบว่า มาเป็นกำลังใจให้ค่ะ อ่านกือบครบทุกตอนแล้ว

แล้วเรื่องต่อไปจะมีไหมค่ะ

ขอบคุณค่ะ

#13 By natane (124.121.189.87) on 2009-03-23 22:34

ชอบจ้า สนุกกกก

#14 By Mini on 2009-11-16 17:32

กระจ่างเลยอ่ะ

ซึงรีอยาก น่ารักเหมือนจียง

ฮ่า ฮ่า จียงเป็น ไอดอล

ซึงรีแกจะเคะได้เท่ากับจียงเหรอ?

เทมป์ทำไมแกชอบทำให้เสียวอ่ะ(หึ้ย ยย~)

น่ารักเกินไปแล้ว แต่เมือ่ไหร่มันจะบอกรักกันสักที

ลุ้นจนเหนือยแล้วนะ sad smile

#15 By SNG (61.91.205.162) on 2010-01-15 18:45

ชอบคร่า ชอบ

#16 By --V.I.P~!๓€ (58.9.73.3) on 2010-03-12 17:18

จีจี้....น่ารักได้อีก
เพราะแกน่ารักแบบนี้ไงอิโป้เลยแกล้ง
แต่อิโป้วชักจะมาไปแล้วน้า
กวนได้โล่มากอ่ะ
และที่สำคัญ...แกมาทำรุ่มร่ามกับจียงเค้ามากเกินไปแล้วนะ
หวงนะเฟ้ย (จะหวงไปทำไม?)

#17 By ♥Snow_G♥ on 2011-01-16 23:13